Fränk wint etappe in de Vuelta

Na de aaneenschakeling van pech waardoor Fränk’s seizoen werd gekenmerkt, is eindelijk het tij gekeerd. Fränk won, na een lange dag in de ontsnapping, de zestiende etappe van de Vuelta.

Fränk had zich in de vorige etappe gespaard, omdat vandaag ‘de andere Koninginnerit’ op het programma stond, met maar liefst zeven cols. Hij ging mee met een groep vroege vluchters. Het peloton gaf hen 22 minuten voorsprong en dat gat zouden ze niet meer dicht gaan rijden.

In de slotfase schroefde Fränk het tempo op: alleen Torres, een jonge renner van Team Colombia, kon hem nog volgen. Torres was een onbekende en daardoor moeilijk in te schatten. Ze testten elkaar enkele malen, maar halverwege de zware slotklim (met een gemiddeld stijgingspercentage van 11% en een maximum stijgingspercentage van 22%!) versnelde Fränk nog eenmaal: Torres brak. Fränk bereikte de finish op meer dan een minuut voorsprong van de Colombiaan.

“Het is zo lang geleden dat ik gewonnen heb. De dag was lang en zwaar, maar ik had een goede dag”, vertelde Fränk vlak na de finish. “Ik weet alleen dat ik het mezelf verschuldigd was om het goed te doen. Ik heb er zo hard voor gewerkt, ik heb dit verdiend”, vertelde Fränk.

“Ik heb hard moeten knokken de afgelopen maand. Ik had blessures, kon de Ronde van Frankrijk niet rijden, maar kwam zelfverzekerd naar de Vuelta. Het was moeilijk om deze etappe te winnen, maar al het werk, alle blessures, ze waren het vandaag allemaal waard.”

“Ik wilde oorspronkelijk een goed klassement rijden, maar na de valpartijen konden we ons beter gaan richten op een etappezege. We hadden het al over deze etappe gehad, omdat die mij zou liggen, dus ik had al het plan om in de ontsnapping te zitten. Het was een hele zware etappe, dus de renners in de ontsnapping hadden veel moed nodig om te proberen de etappe te winnen. Eindelijk kwam winnen neer op moed en karakter.”

Fränk is niet de eerste Schleck die in de Vuelta een etappe wint. Zijn vader Johny won in 1970 een etappe in de Vuelta en was daarmee de eerste Luxemburger die dat deed.